Jessica het spijt mij!
Door: Fred Wansleeben
Blijf op de hoogte en volg Fred
16 Augustus 2010 | Rusland, Moskou
Dag 20 en 21
Jessica het spijt mij.
We kennen het allemaal denk ik wel. Iets kopen via marktplaats. Toen ik de reisplannen ging maken voor deze trip besloot ik dat te gaan doen op een Transalp. Een nieuwe vond ik te duur dus ging ik marktplaats maar op. Ik vond bij ene Jessica uit het Drentse Elp een transalp van vijf jaar oud met 12000 km op de teller. Op de marktplaatsfoto zag de Alp er perfect uit. De ideale motor voor deze trip. Een paar keer heen en weer mailen en we kwamen een prijs overeen. (Jessica hield voet bij stuk en ik zwichtte) :-) De afspraak werd gemaakt en ik trof een in nieuwstaat verkerende motor aan. Werkelijk een plaatje. Jessica had de motor onderhouden als of het haar lust in haar leven was.
Intussen staat de motor op 29000 km en na de modderpartij van enkele dagen geleden en het onverharde van vandaag en gisteren ziet de Alp er niet meer uit. Sorry Jessica je was de eerste die reageerde op dit weblog en ik weet dat je meeleeft met “jouw” Transalp die zoveel te lijden heeft deze reis. Motorisch zich er goed doorheen slaat, geen druppel olie gebruikt en fantasties rijdt.
Yvonne ik begrijp dat je klaagt dat de motor er zo vies uit ziet. Je beschouwd de Alp al een beetje als de jouwe. :-)
Gisteren en vandaag zijn rustdagen. Alles op het gemak en niets moet. De motor is weer gecontroleerd al blijft er een klein probleem met de achterband. De bandenspanning loopt er heel langzaam uit. De druk was 1.9 bar en er ontstaan weer kleine scheurtjes in de achterband. Niet iets om je zorgen om te maken zolang je het maar blijft controleren.
De tweede dag op Ol’khon heb ik mijn limiet bereikt in het rijden op zand en verharde paden. Ik besloot om alleen naar het meest noordelijke punt van het eiland te rijden. Geweldig om te doen. De wegen hier zijn deels aangelegd maar ook voor een belangrijk deel ontstaan door er simpelweg te rijden. Diverse sporen ontstaan er dan en het is heuveltje op en af. Tot dat me een pad in een duingebied voorgeschoteld wordt. Ik probeer het en loop hopeloos vast. Daar sta je dan niemand te zien tot er twee Duitse backpakkers langs komen. Met de hulp van deze vriendelijke mensen hebben we de motor weer uit het rulle zand getrokken en ik kon mijn weg weer vervolgen, terug naar Nikita’s place waar we logeren. Zie - www.olkhon.info/en/
Jessica het spijt mij.
We kennen het allemaal denk ik wel. Iets kopen via marktplaats. Toen ik de reisplannen ging maken voor deze trip besloot ik dat te gaan doen op een Transalp. Een nieuwe vond ik te duur dus ging ik marktplaats maar op. Ik vond bij ene Jessica uit het Drentse Elp een transalp van vijf jaar oud met 12000 km op de teller. Op de marktplaatsfoto zag de Alp er perfect uit. De ideale motor voor deze trip. Een paar keer heen en weer mailen en we kwamen een prijs overeen. (Jessica hield voet bij stuk en ik zwichtte) :-) De afspraak werd gemaakt en ik trof een in nieuwstaat verkerende motor aan. Werkelijk een plaatje. Jessica had de motor onderhouden als of het haar lust in haar leven was.
Intussen staat de motor op 29000 km en na de modderpartij van enkele dagen geleden en het onverharde van vandaag en gisteren ziet de Alp er niet meer uit. Sorry Jessica je was de eerste die reageerde op dit weblog en ik weet dat je meeleeft met “jouw” Transalp die zoveel te lijden heeft deze reis. Motorisch zich er goed doorheen slaat, geen druppel olie gebruikt en fantasties rijdt.
Yvonne ik begrijp dat je klaagt dat de motor er zo vies uit ziet. Je beschouwd de Alp al een beetje als de jouwe. :-)
Gisteren en vandaag zijn rustdagen. Alles op het gemak en niets moet. De motor is weer gecontroleerd al blijft er een klein probleem met de achterband. De bandenspanning loopt er heel langzaam uit. De druk was 1.9 bar en er ontstaan weer kleine scheurtjes in de achterband. Niet iets om je zorgen om te maken zolang je het maar blijft controleren.
De tweede dag op Ol’khon heb ik mijn limiet bereikt in het rijden op zand en verharde paden. Ik besloot om alleen naar het meest noordelijke punt van het eiland te rijden. Geweldig om te doen. De wegen hier zijn deels aangelegd maar ook voor een belangrijk deel ontstaan door er simpelweg te rijden. Diverse sporen ontstaan er dan en het is heuveltje op en af. Tot dat me een pad in een duingebied voorgeschoteld wordt. Ik probeer het en loop hopeloos vast. Daar sta je dan niemand te zien tot er twee Duitse backpakkers langs komen. Met de hulp van deze vriendelijke mensen hebben we de motor weer uit het rulle zand getrokken en ik kon mijn weg weer vervolgen, terug naar Nikita’s place waar we logeren. Zie - www.olkhon.info/en/
-
16 Augustus 2010 - 17:29
Jan B:
Man man stoppie voor dat hopie zand. Je had toch de Dakar mee moeten nemen.
Succes verder Fred -
16 Augustus 2010 - 17:58
Jessica:
Ha, ha, volgens mij zorg je heel goed voor de Transalp en die blubber maakt 'm alleen maar mooier!!! -
17 Augustus 2010 - 19:32
Jan De Gr:
Het is een hele belevenis. Mis je ons al?
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
